Bulaşıcı Hastalık Yok Mudur?

Peygamberimizin, bulaşıcı hastalık olmadığını söylediğine dair rivayetler bulunmaktadır:

 

“Hastalık türünden hiçbir şey hiçbir şeye sirayet etmez/bulaşmaz.”[1]

 

“Adva (hastalık bulaşması), safer (aç kurt/aç yılan saldırması), hame (uğursuz kuş veya intikamını almamış ruhun kötülük yapması) diye bir şey yoktur.”[2]

 

“Ne sirayet (bulaşma), ne de uğursuzluk vardır.”[3]

 

Söz konusu bu rivayetlere göre bulaşıcı hastalık yoktur. Bunun bilimsel açıdan kabul edilmesi mümkün değildir. Buna rağmen başka rivayetlerde:

 

“Bir yerde veba çıktığını duyarsanız oraya girmeyiniz, bulunduğunuz yerde veba çıkmışsa oradan ayrılmayınız.”[4]

 

“Cüzzamlıdan, aslandan kaçar gibi kaç.”[5]

 

“Hastalıklı olan, sakın sıhhatli olanla beraber olmasın.”[6]

 

dediği iddia edilmiştir. Öte taraftan yine başka bir rivayet şu şekilde gelmiştir:

 

“Resulullah cüzzamlı bir kimsenin elinden tuttu ve kendi eliyle birlikte tabağa koydu, sonra da: ‘Allah’a güvenerek ve O’na tevekkül ederek ye!’ buyurdu.”[7]

 

Bir başka rivayette ise kendisine gelen heyet içinde cüzzamlı bir adam olduğu için kendisine haber göndererek onun sözünü uzaktan aldığı ve hemen geri dönmesini söylediği iddia edilmiştir:

 

“Sakif heyeti arasında bir de cüzzamlı vardı. Resulullah ona bir haber göndererek: ‘Biz seninle bey’atımızı yaptık (sözleştik), sen hemen geri dön!’ buyurdular.”[8]

 

Görüldüğü gibi peygamberimiz adına uydurulan bu türden rivayetler ile hem asılsız iddialarda bulunulmuş hem de peygamberimiz bir dediği/yaptığı bir dediğine/yaptığına uymayan yani kendi kendisi ile çelişen biri olarak sunulmuştur.

 

[1]        Tirmizi, Kader 9, (2144).

[2]        Buhari, Tıbb 54; Müslim, Selam 101, (2220); Ebu Davud, Tıbb 24, (3911-3915).

[3]        Buhari, Tıbb 44, 54; Müslim, Selam 113, (2224); Ebu Davud, Tıbb 24, (3916); Tirmizi, Siyer 47, (1615).

[4]        Buhari, Tıbb 30, Enbiya 50, Hiyel 13; Müslim, Selam 92, (2218); Tirmizi, Cenaiz 66, (1065).

[5]        Buhari, Tıbb 19.

[6]        Buhari, Tıbb, 54; Müslim, Selam, 104.

[7]        Ebu Davud, Tıbb 24, (3925); Tirmizi, Et’ime 19, (1818); İbn Mace, Tıbb 44, (3542).

[8]        Müslim, Selam 126, (2231); İbn Mace, Tıbb 44, (3544).

 

Kaynak: Allah’a Öğretilen Din – Emre Dorman

Bir cevap yazın